Noorderrondtochten 2017



Doodstil, Fraamklap en Kröddeburen zijn drie dorpjes die liggen op de route van de Noorderrondtocht. Dit is een 4 daags wandelevenement, gehouden van 26 januari t/m 29 januari. Vier leden van wandelgroep de Eekhof hebben aan dit evenement meegedaan, nl: Jans en Thea Doorn en Henk Wolf en Bert Lammers. Donderdagochtend vertrokken wij vanuit het Poortershoes in de stad Groningen. We verlieten de stad langs het Eemskanaal en onze stempel kregen we aan de rand van de stad bij automobielbedrijf Louwes. We vervolgden onze weg richting het Lageland. Hier troffen wij collega’s van Henk die ons opwachtten met warme kwast.
Even later zaten we in het café de IJzeren Klap. Dit was het voormalige café van entertainer
Bert Kor. Na het stempelen en een heerlijk kopje koffie wandelden wij verder richting het Schildmeer. Henk had hier de dag ervoor nog een nat pak gehaald bij zijn werkzaamheden. Zo wist hij hier veel over de omgeving te vertellen. Er werd in de verte achter Siddeburen nog geschaatst op ondergelopen land in de nieuwe natuur. Na dertig kilometer onderweg te zijn geweest werden wij allerhartelijkst ontvangen in Appingedam, waar we Jans en Thea troffen. Vanuit deze plaats vertrokken wij de volgende ochtend voor een etappe van ruim 38 kilometer richting Uithuizen. Onderweg werden wij in het plaatsje Kröddeburen verwelkomt door bewoners die ons trakteerden op Poffert, een oud gerecht. Via plaatsen als Wirdummerdraai, Stedum, Garrelsweer kwamen we langs een oude vervallen steenfabriek en liepen langs het Boterdiep naar het plaatsje Doodstil, de mooiste plaatsnaam van Nederland. Vanzelfsprekend hebben we hier een fotoshoot gehouden. Bij het binnenlopen werden wij verrast door een van de sponsoren op een heerlijke kruidenbitter. Met dit bittertje achter de kiezen liepen wij zonder problemen naar de finish waar wij wederom verrast werden met een traktatie.
Een dag later maakten wij ons op voor de derde etappe. Een korte van 26 kilometer. Het was een koude ochtend en warme kleding en een muts en handschoenen waren echt nodig. In de plaats Warffum kregen wij echt het gevoel van de vierdaagse. Wij werden verwelkomt door een blaaskapel en het dorp was zelf versiert door een lange slinger van gebreide sjaals. Nadat wij ons verzorgd hadden met een kop koffie in het plaatselijke café liepen wij het dorp uit langs de ijsbaan waar nog volop werd geschaatst. Het zou de laatste mogelijkheid zijn. Zondag zou immers de dooi zijn intrede doen. Over de brug lopende kwamen wij nog een aantal griezelfiguren tegen die ons wilden lokken voor een kopje koffie, maar wij vervolgden onze weg via het prachtige dorpje Onderdendam richting Winsum. Wij waren het er wel over eens dat de aardbevingen die Groningen teisteren veel gebouwen in deze regio hebben aangetast. Veel huizen staan in de steigers, worden gestut of door trekbanden bij elkaar gehouden. Bij het verlaten van Onderdendam werden wij nog getrakteerd op een oud Gronings borreltje, “fladderak” genaamd. In Winsum werden we in een scholengemeenschap verwelkomt en getrakteerd op patat met iets erbij. Na het verorberen van de patat met liepen wij terug naar het station waar wij onze auto geparkeerd hadden en zodoende snel koers konden zetten naar Amen. Zo hadden we ook nog wat aan de zaterdagavond.

Zondagochtend vertrokken wij al vroeg met de auto naar Winsum, startplaats voor de vierde etappe. In Assen pikten wij Jans en Thea op en om 7.30 uur konden zij vanuit de scholengemeenschap weer op pad. Henk en Bert vertrokken pas om 7.45 uur. Dit om de vijfhonderd deelnemers verdeeld te krijgen over het parcours. Het was de langste van de vier etappes, nl. 41 kilometer. Het weer was ook anders dan de vorige dagen. De temperatuur was boven nul, het miezerde zo af en toe en er woei een koude wind. De weersverwachting kwam gelukkig niet uit, want men had het slechter met ons voor in het begin van de week.  De etappe voerde ons richting Zoutkamp. Weinig dorpjes onderweg, veel lange wegen door het kale land. Henk die onderweg aan het vogels spotten was kon tijdens de derde etappe de goudplevier aan zijn lijst toevoegen. Ook zagen wij veel hazen op het kale lang liggen. Nadat we in Zoutkamp een schaaltje kibbeling hadden opgegeten verlieten we haven en ontwaarde Henk nog een zaagbek (vogel). En plots dook voor hem nog een zeehond op maar deze dook in hetzelfde tempo van bovenkomen weer onder. Nog twintig kilometer voor de boeg. Bij het adventure park Waddenfun in Wehe den Hoorn werden opgewacht door een fotografe die ons liet poseren in het noorderlicht. Zoals de aantal keren tijdens deze etappe voerde de weg terug zoals wij ook op de heenweg hadden gelopen. Terug in Winsum naar het dorpsplein, via de hoofdstraat en station weer terug naar de scholengemeenschap. Hier werden we opgewacht met vrolijke muziek. Binnen kregen we onze medaille omgehangen als aandenken aan deze bijzondere wandeltocht in het Groninger Hoge en Lageland en werden verrast op een heerlijk stamppotbuffet. Henk dronk er een pilsje bij en Bert een spa rood, want hij was de BoB. Beide houden we goede herinneringen over aan deze vierdaagse winterwandeltocht die zijn derde editie zal beleven in 2021.