Dinsdag 15 juli tot en met vrijdag 18 juli 2008 92e Nijmeegse vierdaagse
Groep Wolf kent goede Nijmeegse vierdaagse
Zestien wandelaars uit Ekehaar en (verre) omgeving namen afgelopen week deel aan de 92e editie van de Nijmeegse wandelvierdaagse.

De voorbereidingen bleken goed te zijn geweest want alle zestien gestarte lopers haalden zonder al te grote problemen de eindstreep. Dit was mede te danken aan de prettige wandeltemperaturen.

Zeven personen liepen elke dag 50 km, vijf personen 40 km en vier personen liepen de 30 km-routes. Voor drie personen was deze 92e editie een mijlpaal omdat zij voor de 10e keer de vierdaagse succesvol afsloten. Zij kwamen daardoor in het bezit van het felbegeerde gouden vierdaagsekruis.

 

 

Foto: De drie trotse gouden  kruisdragers: (vlnr) Henk Wolf, Henk Meijeringh en Jans Stoffers
 

Uit: De Schakel

 


Verslag 92e Nijmeegse Vierdaagse  door Henk Wolf (wandelgroep De Eekhof)

We verbleven alweer voor het 4e jaar op de vierdaagse camping van de sportvereniging Quick 1888 in Nijmegen. We staan daar ingeschreven als “groep Wolf”, dit jaar 16 personen sterk, waarvan de meerderheid lid is van wandelgroep de Eekhof. De leeftijden van de groepsleden lopen uiteen van begin twintig tot ver in de zeventig, een  mix die door de meeste als prettig wordt ervaren.

Ik kwam zelf al op zaterdag aan en kon zo de rest van de groep in de loop van het weekend en maandag ontvangen en op de plaats geleiden. Het verblijf bij Quick 1888 was weer als vanouds goed en gezellig.

Ook de wandelresultaten waren goed, mede dankzij het prima wandelweer. Alle zestien groepsleden liepen de vierdaagse met goed gevolg uit, 7 personen de 50 km., 5 de 40 km. en 4 de 30km. Drie personen, Henk Meijeringh, Jans Stoffers en ondergetekende mogen zich vanaf nu gouden kruisdrager noemen.

Tot zover de koele feiten. Nu nog een persoonlijke impressie van de afzonderlijke wandeldagen. Ik let persoonlijk denk ik op andere dingen tijdens het lopen dan de gemiddelde vierdaagse wandelaar. Vaak hoor ik tijdens het lopen dat de deelnemers de lussen van de 50 km. door het “kale”veld vaak zo saai vinden. Gewend als ik ben om in mijn dagelijkse werk als muskusrattenbestrijder in het veld te vertoeven vind ik deze lussen alles behalve saai en zie ik dingen die de meeste mensen helaas ontgaan.

Zo zag ik de eerste dag in de buurt van Oosterhout, nadat ik zijn kenmerkende kieuuw, kieuuw hoorde, een prachtig steenuiltje zitten op de nok van een wat vervallen schuur. Prachtig, maar hoeveel van die vele duizenden wandelaars zullen hem ook hebben gezien?

Toen even verder op de route ook nog eens twee patrijzen wegscheerden over een bijna rijpe tarweakker kon de dag al helemaal niet meer stuk.

De tweede dag zag ik de groene specht. Het was vlak voor Wijchen aan het spoor. Luid lachend kwam hij aangevlogen maar deze overmacht werd hem te veel en even snel als hij kwam verdween hij ook weer.

De derde dag  was daar de Troglodytes troglodytes, de winterkoning. Eén van de kleinste vogeltjes die in Nederland voorkomen. In de ochtendschemering zat hij daar op de nok van een grote boerderij en ondanks zijn klein formaat overtrof hij met zijn ochtendlied het geluid van de passerende stoet wandelaars.

Dag vier liet in de buitenwijken van Nijmegen eerst  een late vleermuis zien. Vervolgens waren daar de invallende grauwe ganzen. Tussen Overasselt en Grave hadden zij een perceel gelegerde tarwe op het oog waar ze vanuit de Maas op neerstreken en de kost voor het kauwen hadden. Of de boer hier gelukkig mee was betwijfel ik.

Henk Wolf

Uit: Regioblad KNBLO


Foto's
(kies "Diavoorstelling", best te bekijken met F11)